UN ANO DE PLAN ESTRATÉXICO


 

Cúmprese un ano da posta en marcha do “Plan Estratégico para el Abordaje de la Hepatitis C en el Sistema Nacional de Salud”. Un ano con luces no lado dos tratamentos dispensados e con numerosas sombras polos moitos e graves incumprimentos do mesmo.

O 1 de abril de 2015 botaba a andar a implantación do Plan Estratéxico para a Hepatite C. Nel se plasmaban as conquistas dunha loita tenaz, angustiada e decidida de milleiros de doentes que nos erguemos por todo o estado para esixir algo tan elemental como o dereito a sermos curados. Despois de 18-praza de Plateriasmeses de desprezos, mentiras e ata ataques calumniosos moitas das nosas reivindicacións víanse plasmadas nun documento que pretendía abordar de xeito decidido a “diminución da morbimortalidade” causada por esta infección (ou sexa das consecuencias en termos de saúde e mortes provocadas polo virus.

É tempo de facer balance. Non para valorar o Plan (xa o fixemos cando foi aprobado e dixemos que nos parecía un instrumento válido e esperanzador), senón para deternos en analizar a súa implantación, especialmente no que se refire a Galicia (é o SERGAS o encargado de desenvolvelo na Comunidade Autónoma). E temos que denunciar que o Plan non se está cumprindo.

É certo que, como estaba previsto, a súa posta en vigor supuxo dar cumprimento a unha das nosas reivindicacións básicas: que os tratamentos chegasen a todos aqueles doentes a quen os facultativos do SERGAS llos prescribisen. A desaparición da criminal (a Fiscalía e a Xudicatura ven indicios claros de que houbo comportamentos delitivos) Subcomisión para os tratamentos de Hepatite C permitiu que neste ano a maioría das e os pacientes en fases F2 a F4 teñan sido tratadas. Neste sentido temos que felicitarnos de que aquilo que era máis urxente estea a ser atendido. Pero tamén temos que dicir que, a día de hoxe, a Consellería non está a ser todo o transparente que debera na achega dos datos. A nosa petición de constituír unha Comisión de Seguimento do Plan en Galicia, con participación das asociacións de pacientes non foi atendida. O compromiso inicial de manter reunións trimestrais nas que se nos facilitasen os datos e puidésemos intercambiar opinións sobre como mellorar o funcionamento do Plan, na práctica, quedou en que a Consellería nos convoca sen periodicidade algunha (dúas veces nun ano) para darnos datos de tratamentos dispensados. Sen dúbida os continuos cambios na cúpula do SERGAS (tres Directores Xerais desde a posta en marcha do Plan) non contribúe a esa periodicidade. Mais tamén hai unha resistencia a facilitar os datos de xeito útil, máis alá dos grandes titulares de número total de tratamentos dispensados. Carecemos de datos desagregados por áreas sanitarias que nos permitan detectar desequilibrios, tampouco se nos facilita o número de diagnosticados en cada fase, nin globalmente nin por áreas. Os últimos datos facilitados son de 31 de outubro, polo que non sabemos se o ritmo inicial se mantén ou foi ralentizado por motivos orzamentarios.

E, con todo iso, a dispensación dos tratamentos no Sistema público galego é a única parte do Plan que está a aplicarse de xeito razoable. E só no que atinxe directamente aos dA Lamaoentes do SERGAS. Porque a situación nos cárceres continúa sendo intolerable. Segundo un informe do Fiscal Superior (a instancias da nosa asociación) establece que 654 reclusos en Galicia están afectados, dos que 165 precisan tratamento inmediato sen que este lles sexa dispensado. Unha situación que vimos denunciando tanto publicamente como diante de institucións como a Valedora do Pobo e apropia Fiscalía, sen que consigamos desbloqueala. A nosa negociación política permitiu que o Parlamento de Galicia aprobase por unanimidade en xaneiro unha Proposición Non de Lei, que presentamos a través dos grupos da oposición, instando á Consellería a “tratar sen máis dilación” aos reclusos e negociar con Institucións Penitenciarias o financiamento deses tratamentos. A día de hoxe, desde a Consellería non se fixo nada para dar cumprimento a ese acordo do Parlamento.

Se no referente aos tratamentos temos que manifestar eses incumprimentos, das demais liñas estratéxicas do Plan só podemos dicir que nada foi feito: Se o propio documento aprobado polo Ministerio e as Comunidades Autónomas establece que o 70% das persoas infectadas non están diagnosticadas, parece evidente a necesidade dun plano de cribado que permita detectar a cantos máis destes doentes. Unha medida establecida no Plan que é esencial para reducir a incidencia da infección na que nada se ten feito ata hoxe.

O persoal de Atención Primaria carece absolutamente de información sobre as novas estratexias para o tratamento de Hepatite C e teñen que recabar esa información dos propios doentes. Non existe un deseño para a formación do persoal médico e de enfermería de Primaria como o propio Plan establece.

Tamén se contemplan accións de información e concienciación, tanto dirixidas a doentes como á poboación xeral. Pois temos que dicir que diso, a día de hoxe, non hai nada. A primeira conmemoración do Día Internacional das Hepatites Víricas desde a entrada en vigor do Plan Estratéxico foi completamente ignorada tanto polo Ministerio como pola Consellería. En decembro, o Director Xeral de Asistencia informounos de que o Ministerio estaba “a preparar unha páxina web” específica. Preguntado sobre se desde o SERGAS contemplaban algunha acción específica propia, a resposta foi negativa. Todo o fían ao que se faga no Ministerio. Nós consideramos imprescindible esa información á poboación que permita un mellor coñecemento da enfermidade, que alerte ás poboacións con risco potencial para que se sometan a seroloxías, que desestigmatice unha doenza que sigue a ter unha carga social negativa, e que axude a previr os contaxios.

En resumo, cando levamos un ano de implantación do Plan, temos que continuar esixindo que este se aplique de verdade e en toda a súa extensión. Unha vez máis enfrontamos a falta de transparencia que, tamén nas cuestións de saúde, caracteriza aos gobernos central e autonómico e a resistencia á participación activa das persoas afectadas na súa xestión. Continuamos na loita porque os tratamentos cheguen de inmediato aos cárceres (con nove meses de atraso sobre o previsto no cronograma aprobado). E, naturalmente, unha modificación do Plan que permita, unha vez estean tratados os casos máis urxentes, a súa extensión a todas as persoas infectadas con Hepatite C crónica.

Un ano despois seguimos insistindo:TRATAMENTO PARA TOD@S!

 

Deixar un Comentario

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *


*